Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Το παλιό ραδιόφωνο της πιτσιρικαρίας!


Δεκαετία 80, μεγάλες και πολλές καινοτομίες, τάσεις και εντάσεις γύρω από την τεχνολογία και όχι μόνο. Ένας τομέας από αυτούς που έχουν χαρακτηρίσει την δεκαετία του 80 είναι αναμφισβήτητα και η μουσική.

Michael Jackson, Madonna, Bowie, U2, Phil Collins, Chris De Burg και άλλοι τόσοι που θα μπορούσα να γράψω δεκάδες σελίδες ήρθαν για να στιγματίσουν συναισθήματα, αναμνήσεις και εικόνες που θα τις θυμόμασταν μέχρι τα βαθιά γεράματα αρκεί να ακούσουμε έστω τα πρώτα δευτερόλεπτα μιας μελωδίας.

Το μέσο από το οποίο κυρίως ακούγαμε τους αγαπημένους καλλιτέχνες μας ήταν το ραδιόφωνο. Ναι υπήρχαν χρόνια που όλοι οι συμμαθητές συντονιζόμασταν σε μία συχνότητα για να ακούσουμε τον αγαπημένο μας μουσικό παραγωγό και να συμμετέχουμε μέσω του τηλεφώνου αν αυτό βρισκόταν κοντά μας ή αν είχαμε κανένα καλώδιο τριών μέτρων για να το πάρουμε στο δίπλα δωμάτιο και να μην μας ακούν οι γονείς μας, κάνοντας αφιερώσεις και ζητώντας να ακούσουμε τα αγαπημένα μας τραγούδια. Πολλές φορές μάλιστα ζητούσαμε από τον παραγωγό να μην μιλήσει ενδιάμεσα στο τραγούδι για να το γράψουμε στην κασέτα που ήταν σε θέση ετοιμότητας για εγγραφή.

Στην Θεσσαλονίκη μάλιστα υπήρχαν και εκπομπές γνωριμιών, μία πρώιμη μορφή του σημερινού chat, στο οποίο ο παραγωγός είχε δύο τηλεφωνικές γραμμές. Στην μία έβγαζε στον αέρα ένα αγόρι και στην άλλη πάντα ένα κορίτσι. Στην συνέχεια τον λόγο έπαιρναν οι δύο συμμετέχοντες και έπρεπε να συνομιλήσουν και να γνωριστούν! Και αυτό γινόταν με διαφορετικά ζευγάρια συνομιλητών κάθε βράδι και για πολλές ώρες! Και μαζί με αυτούς ξεχνιόμασταν και εμείς μέχρι αργά ενώ την επομένη το πρωί έπρεπε να ξυπνήσουμε νωρίς για να πάμε στο σχολείο. 
Τα ραδιόφωνα που είχαν αυτό το στυλ εκπομπών ήταν ο Splash FM και ο Μουσικός Γαλαξίας. 
Στα διαλείμματα ακούγαμε συνήθως ξύλινα σπαθιά μαθαίνοντας για το τρένο φάντασμα και τις τρύπες να μιλούν για μια παράξενη πόλη και ένα άσχημο όνειρο.  

Πολλές όμως από τις μουσικές που θυμόμαστε μέχρι και σήμερα δεν ήταν από το ραδιόφωνο και τους καλλιτέχνες αλλά ήταν από τα video games σε κονσόλες και υπολογιστές.
Αυτές τις μουσικές τις ακούω ακόμα καθημερινά κυρίως γιατί η έλλειψη στίχων τις κάνουν την κατάλληλη συντροφιά για την δουλειά στο γραφείο ή στον δρόμο από το κινητό ή το mp3 player μας.

Κάπως έτσι γεννήθηκε και το Retropolis Radio Station στο οποίο θα μπορούμε να ακούμε και να ταξιδεύουμε σε εποχές που το ραδιόφωνο ήταν μέρος της καθημερινότητας μας!

Συντονιστείτε και καλή σας ακρόαση!

Δευτέρα, 15 Ιανουαρίου 2018

Οι φωνές των αγαπημένων μας ηρώων !!!

-καλημέρα αγόρι μου.Ώρα να σηκωθείς 
-ασε με λίγο ακόμη 
-μεσημέρι πήγε. Άντε σήκω σιγά σιγά 
-τι μέρα είναι? 
-Σάββατο και είναι 9 το πρωί 
-ρε μαμά τι περιμένεις για να με ξυπνήσεις? Θα χάσω τα στρουμφάκια! 

Κάπως έτσι ξεκινούσαν κάποτε τα πρωινά μου. Και έτρεχα να ανοίξω την μεγάλη ασπρόμαυρη τηλεόραση που είχαμε για να ακούσω την εισαγωγή των στρουμφ. Και προσπαθούσα πολύ να είμαι καλό παιδί μήπως και δω επιτέλους τα στρουμφάκια από κοντά. Ότι μανιτάρι τύχαινε να φυτρώσει στην αυλή εγώ έψαχνα για στρουμφάκια! 

Το πρόγραμμα ξεκινούσε και γνώριμες φωνές γέμιζαν το σαλόνι. Ο Σπιρτούλης, ο Μπαρμπαστρούμφ και λίγο πιο μετά ο Liono και ο he-man. Ο Φιλέας Φογκ και ο Bravestar! Φωνές που για μένα τότε ήταν οικείες και τις αναγνώριζα κατευθείαν. Ποιοι ήταν όμως οι ηθοποιοί που χάρισαν την φωνή τους και έδωσαν ζωή στα κινούμενα σχέδια? 

Ας θυμηθούμε μερικούς: 

Ακίνδυνος Γκίκας : Τον είδαμε στο Disney Club. Τον ακούσαμε όμως ως Sam στα Looney Tunes, ως Γουίνι το αρκουδάκι αλλά μέσα μας θα είναι πάντα η φωνή του Liono. Thundercats hoooooooooooo! 






Σοφοκλής Πέππας : Πιο ζεστή φωνή από αυτή του μπάρμπα Στρουμφ δεν υπήρχε. Και αυτή η φωνή ανήκε στον κύριο Σοφοκλή Πέππα. Επίσης ήταν ο Άμποτ στο Άμποτ και Κωστέλο και ο Φιλέας Φογκ στον Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες. 




Αργύρης Παυλίδης : Ήταν η φωνή του Τέρι στην Κάντι Κάντι. Για τους περισσότερους όμως είναι η φωνή του Ash από τα Pokemon και του Γιούγκι Μότο από το Yu-Gi Oh! Μάνος 





Βενιέρης : Η αγαπημένη μου φωνή. Αυτή του He-man στο masters of the universe και αργότερα του Bravestar. Ήταν επίσης ο αφηγητής στο Dragonball, o Οδυσσέας στην οδύσσεια του διαστήματος, ο Τέρι για 9 επεισόδια στην Κάντι Κάντι και ο Λούκυ Λουκ. 





Σπύρος Μπιμπίλας : Για 29 χρόνια είναι η φωνή του Bugs Bunny!!! Ήταν επίσης τα μοναδικά στρουμφάκια που δεν άλλαξε ποτέ η φωνή τους, ο Γκρινιάρης και ο Σκουντούφλης. Ήταν ο Νιλς Χόλγκερσον και ο Κέρμιτ ο βάτραχος για 12 χρόνια. 



Βασίλης Καϊλας : Ηταν ο He-man αλλά και ο Σκέλετορ!!! Ο Μικελάντζελο απο τα χελωνονιντζάκια, ο Μελένιος απο τα στρουμφάκια και ο Μπίλυ ο Γάτος!









Αννέτα Παπαθανασίου : Ήταν η φωνή του αγαπημένου Σπιρτούλη από τα Στρουμφ και του Τίκο από τον Γύρο του κόσμου σε 80 μέρες! Η Αννέτα έκανε πολλές φορές φωνές μικρών αγοριών καθώς η φωνή της εξυπηρετούσε τον σκοπό αυτό. 




Ματίνα Καρρά : Η φωνή της Κάντυ η πιο γνωστή της συμμετοχή ενώ την ακούμε στο κινούμενο σχέδιο Σούπερ Μάριο, στην Barbie, στον Αστυνόμο Σαίνη, στις Sailor Moo, στην Λάσσυ, στον Robocop και σε πολλά ακόμη αγαπημένα κινούμενα σχέδια!






Τους ευχαριστούμε όλους από καρδιάς που έδωσαν την φωνή τους σε αγαπημένους μας χαρακτήρες !!!
 

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Video Games Αναδρομή Γεμάτη Νοσταλγία (μέρος 2ο)

Ήρθε η ώρα για το δεύτερο μέρος του θέματος. Είχαμε μείνει στο gameboy οπότε η επόμενη παιχνιδομηχανή που θα ασχοληθούμε θα είναι ο μεγάλος αντίπαλος του δηλαδή το Sega Game Gear. Όσοι είχαμε την τύχη να το αποκτήσουμε ξέραμε ότι ήταν μακράν καλύτερο από το Game Boy. Κυρίως γιατί ήταν έγχρωμο! Αγαπημένο παιχνίδι το Μortal Kombat και το Asterix. 
Θυμάμαι ότι το έδινα και σε φίλους για να παίξουν κάποιες μέρες και να ζήσουν την εμπειρία. Κυρίως ο Χρήστος και ο αδερφός του το δανείζονταν. Η κόντρα τότε με αυτές τις δύο φορητές παιχνιδομήχανες ήταν τεράστια. Η μία είχε ήρωα τον super Mario. Η άλλη τον Sonic τον σκαντζόχοιρο. Ο ένας άνθρωπος ο άλλος ζωάκι. Το Super Mario Land το έπαιξα αμέτρητες ώρες στο GB. Το μέγεθος του Μάριο ήταν μικροσκοπικό με αποτέλεσμα να βγάζουμε τα μάτια μας κάθε φορά και μετά από αρκετές ώρες ενασχόλησης τον βλέπαμε σαν μία μαύρη κουκκίδα που έτρεχε. Τώρα σε ότι αφορά τον Sonic ήταν υπέροχος στην έγχρωμη παιχνιδομηχανή. Ήταν τόσο γρήγορος που έχανες τη μπάλα. Μάλιστα ήταν τέτοια η πόρωση που θυμάμαι τον φίλο μου τον Θανάση που τότε ήμασταν και διπλανοί στο σχολείο να ζωγραφίζει τον σκαντζόχοιρο απευθείας από το μυαλό του...το είχε μάθει απ έξω!!!
Οι πιο μεγάλες κονσόλες των δύο εταιριών, Nintendo - Sega, ήταν στην αρχή το nes και το sega master system. Από τις δύο αυτές κονσόλες θυμάμαι το Alex Kid και το Zelda που ήταν και τα δύο αποκλειστικότητες.
Επίσης δεν μπορώ να μην αναφέρω ένα μαγαζάκι (home game land) το οποίο είχε ανοίξει κοντά στα σχολεία της οδού Παπάφη στην Θεσσαλονίκη το οποίο νοίκιαζε τότε παιχνίδια για τις παιχνιδομηχανές τα οποία είχαν όπως και σήμερα υπερβολικές τιμές πώλησης. Έτσι με 150δρχ νοίκιαζες το παιχνιδάκι και ήσουν οκ.  
Ώσπου έφτασε η στιγμή η τεχνολογία να πάει ένα βήμα πιο πέρα και προέκυψαν τα Super Nintendo και  Sega  mega drive. Επίσης δεν είχα καμία από αυτές λόγω της τιμής τους. Δεν μπορώ όμως να ξεχάσω κάποια στιγμή που ο φίλος μου ο Σπύρος μου δάνεισε το snes για να παίξω το τρισδιάστατο Donkey Kong το οποίο κατάφερε να με αφήσει άφωνο. Όχι μόνο για τα γραφικά του άλλα και τον ρεαλιστικότατο ήχο του.
Επόμενη παιχνιδομηχανή που έκανε την μεγάλη ανατροπή και έφερε τα πάνω κάτω στις εταιρίες που είχαν καθήσει στις δάφνες τους ήταν το Playstation από την ανύπαρκτη για τους υπόλοιπους Sony. Τα παιχνίδια ήταν μόνο τρισδιάστατα και απερίγραπτα. Θυμάμαι να παίζω άπειρες ώρες το πρώτο silent hill και μάλιστα να τρομάζω τόσο ώστε κάποια στιγμή αργά το βράδι με ανεβασμένη την ένταση της τηλεόρασης σε μία σκηνή του παιχνιδιού να μου φεύγει το χειριστήριο από τα χέρια από την τρομάρα!
 Ότι και να πω θα είναι λίγο για αυτή την παιχνιδομηχανή. Το μόνο που θα πω είναι πως την απέκτησα γιατί έχει πλάκα. Στέλνω τη μάνα μου στον Γερμανό να κάνει νέα σύνδεση κινητού τηλεφώνου πείθοντας την πρώτα ότι το χρειάζεται, γιατί τότε με νέα σύνδεση σου έδιναν εντελώς δωρεάν ένα playstation. Πηγαίνει και σε μισή ώρα είναι στο σπίτι. Μου δίνει τη σακούλα και γεμάτος ευτυχία την ανοίγω. Προς μεγάλη μου απογοήτευση όμως η σακούλα περιείχε το Nintendo 64 την ανταγωνιστική κονσόλα, γιατί τα playstations είχαν εξαντληθεί. Πήγα να τρελλαθώ. Όμως η δαιμόνια μητέρα μου παίρνει την επόμενη μέρα το παιχνίδι το τοποθετεί στο κουτί του και κατεβαίνει στα ΚΟΥΚΟΥ στο κέντρο όπου γινόταν χαμός λόγω του ότι ήταν περίοδος Χριστουγέννων. Τους ρώτησε αν μπορεί να αλλάξει την κονσόλα με το playstation γιατί μας την έφεραν δώρο και την είχαμε διπλή. Και κατάφερε και έκανε την αλλαγή. Έτσι την απέκτησα τελικά. Τέλεια; 
Εδώ λέω να κλείσω το θέμα και να αφήσω έξω το playstation II διότι ακόμα βρίσκεται σε σπίτια φίλων αλλά και στο δικό μου και χρησιμοποιείται κανονικά. Οπότε πόσο ρετρό ανάμνηση μπορεί να θεωρηθεί; 
Πάντως κυκλοφορούν emulators για όλες αυτές τις παιχνιδομηχανές και είναι ικανοί να σας κάνουν να μη θέλετε να βγείτε από το σπίτι διότι τα παιχνίδια μπορεί να ήταν με απλά γραφικά τότε αλλά η διασκέδαση που πρόσφεραν και τότε και τώρα είναι καταπληκτική...

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Video Games Αναδρομή Γεμάτη Νοσταλγία (μέρος 1ο)



Amiga, Atari, Game Boy, GameGear και άλλες κονσόλες που κάποτε πέρασαν από τα χέρια μου και σίγουρα και από τα δικά σας. Aναδρομή γεμάτη νοσταλγία.(μέρος 1ο)
Έφτασε ο καιρός που και πάλι ασχολούμαι έντονα με κάτι που με οδήγησε σαν υπνωτισμένο να γράψω το παρακάτω θέμα.
 
Αποφάσισα να γράψω ένα άρθρο για τις παιχνιδομηχανές που κατά καιρούς είχα. Μέσα από τις διάφορες ιστορίες που θα αναπτύξω θα αναφερθώ και σε άλλες που δεν είχα αλλά ευτυχώς τις είχαν διάφοροι φίλοι μου. 
Πάμε λοιπόν.
Πρώτη παιχνιδομηχανή που θυμάμαι να κρατάω στα χέρια μου ήταν τα γνωστά ηλεκτρονικά χειρός με τις μπαταρίες ρολογιού και τις μονότονες και επαναλαμβανόμενες κινήσεις που ο μόνος σου σκοπός ήταν να δεις μέχρι σε πόσο μεγάλη ταχύτητα καταφέρνεις να ανταπεξέλθεις. Θέματα υπήρχαν πολλά. Ποδόσφαιρο, τέννις, διαστημόπλοιο, κόναν που ήταν αγαπημένο κτλ. Ο ξάδερφος μου ο Γιάννης όμως είχε ένα με δύο οθόνες, το Donkey Kong. Κορυφαίο για την εποχή του. 
Πολλά από αυτά μπορείς να τα παίξεις από εδώ 


Δεύτερη παιχνιδομηχανή το αγαπημένο Atari 2600. Εγώ είχα αυτό με τα 260 παιχνίδια ενσωματωμένα στην μνήμη (κλώνος), όπως λέγαμε τότε. Μάλιστα το είχα δει σε μαγαζί με μουσικά όργανα κάπου στην Μπότσαρη στην Θεσσαλονίκη και προφανώς το είχε ο ιδιοκτήτης για να περνά την ώρα του. Με όλη την αφέλεια τον ρώτησα: κύριε το πουλάτε αυτό το παιχνίδι; Και τελικά το αγόρασα 25.000δρχ. Λιώσαμε με τον αδερφό μου κυρίως παίζοντας μποξ! Καταπληκτικά γραφικά και κυρίως οι μοχλοί οι οποίοι ουδεμία σχέση είχαν με τα σημερινά gamepads.
Τρίτη παιχνιδομηχανή-υπολογιστής ο Atari ST. Τον είδα για μία φορά στην ζωή μου σε πάρτι του φίλου μου του Σάκη ο οποίος έπαιζε μανιωδώς το elevator. 
Τέταρτη παιχνιδομηχανή-υπολογιστής η  λατρεμένη Amiga 500. Την οποία δεν την είχα αλλά και την είχα. Πώς γίνεται αυτό; Μία μέρα με φωνάζει ο θείος μου ο Κώστας να πάω στο σπίτι του για να μας δείξει κάτι μαζί με τον ξάδερφό μου τον Μάριο. Ο Μάριος περίπου 5 ετών, εγώ 9. Μπαίνω στο σαλόνι και βλέπω σε μία τεράστια σε σχέση με τα monitors, οθόνη τηλεόρασης να έχει συνδεθεί ένα πληκτρολόγιο με ένα ποντίκι και έναν μοχλό. H οθόνη έδειχνε ένα χεράκι που κρατούσε μία μπλε δισκέτα και το παιχνίδι στην οθόνη έγραφε Rainbow Islands. 
Δείτε εδώ το βίντεο γνωριμίας μου με την Amiga


Και τότε ξεκίνησε ουσιαστικά η είσοδος στον πιο μαγικό κόσμο που βρέθηκα ποτέ. 
Θυμάμαι ακόμα τον θείο σαν χθες να λέει σε μένα και τον ξάδερφο μου. Από εδώ βάζουμε τη δισκέτα. Μόλις ανάψει το κίτρινο λαμπάκι η amiga σκέφτεται...οπότε δεν βγάζουμε σε καμία περίπτωση τη δισκέτα γιατί θα χαλάσει. Μεγάλη κίνηση τότε από τον θείο. Η φίλη μας στοίχιζε περί τις 150.000δρχ. Τεράστιο δώρο στον μικρό του μπόμπιρα. Θυμάμαι ότι είχα ζηλέψει που ο δικός μου μπαμπάς δεν μου είχε κάνει ποτέ τέτοιο δώρο και ασχολούνταν μόνο με τη πολιτική και τις ειδήσεις. Αλλά επειδή ο Μάριος είναι ο δεύτερος αδερφός μου, την χόρτασα και εγώ τόσο πολύ που έσκασα! Θυμάμαι ατέλειωτες ώρες στο χωριό να παίζουμε lemmings προσπαθώντας να οδηγήσουμε τα μπλε ανθρωπάκια στην έξοδο, να οδηγούμε τις lotus μας και να παίζουμε για περίπου 16ώρες το captain planet γιατί πολύ απλά το παιχνίδι ΔΕΝ ΕΙΧΕ SAVE!!!!!!!!! Τετράγωνα τα μάτια μας! 
Τότε το να έχεις amiga ήταν πολύ πιο μεγάλο από το να έχεις σήμερα το playstation 6. Ούτε και το 7 μη σου πω! Επίσης δεν ξεχνώ ένα καλοκαίρι που ήρθε ο θείος και μας είπε. Σας έφερα δώρο μισό mb μνήμης, ναι καλά διαβάζετε, γιατί είχαμε μισό και τώρα θα γινόταν ένα και θα παίζαμε το street fighter 2 που μόλις μας το είχε φέρει και ήταν μόνο 6 δισκέτες!
θυμίζω επίσης το επικό cannon fodder και το north and south.

Τα παιχνίδια τα αγόραζα από τον Μπάμπη σε ένα υπόγειο μαγαζάκι κοντά στην στάση Κληματαριά στην Κάτω Τούμπα και από ένα ακόμη μαγαζάκι κοντά στα ΜΑΤ στον Ευκλέιδη.
Σιγά σιγά όμως πέρασε η μπογιά της και έκανε την εμφάνιση του το απίστευτο και ανεπανάληπτο ως τότε gameboy. Δεν χρειάζεται συστάσεις νομίζω αλλά οι νεότεροι σε ηλικία αναγνώστες θα πρέπει να μάθουν ότι το πρώτο  gameboy είχε μία πράσινη οθόνη με 4 αποχρώσεις .................του πράσινου !
Και όμως το να έχεις φορητό ηλεκτρονικό και η δυνατότητα να αλλάζεις παιχνίδια με κασέτες τα cartridges όπως λέγονται κανονικά ήταν η πρωτοτυπία του. Δεν θυμάμαι φίλο που να μην το είχε. Εγώ το αγόρασα τότε μόνο 4.000δρχ από ένα συμμαθητή. Μάλιστα μου είχε δώσει και 4 παιχνίδια δώρο. 
Δείτε εδώ το βίντεο γνωριμίας μου με το GameBoy

Η συνέχεια σύντομα στο δεύτερο μέρος της αναδρομής...

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Γιατί παίζεις όλο παλιατζούρες?

Πολλές φορές με ρωτάνε "γιατί παίζεις όλο αυτές τις παλιατζούρες;"
Για να πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Το πιο σημαντικό είναι ότι λόγω της Retropolis έχω ταυτιστεί με τα Retro games. Και καλώς έχει γίνει αυτό. Έλα όμως που δεν έχω αφήσει καμιά γενιά κονσολών.  Ακόμα και σήμερα πιο πολλές ώρες θα αφιερώσω στο PS4 Pro παρά στο retro gaming.
Το Retro όμως είναι αυτό που θα με χαλαρώσει. Είναι αυτό που θα με γυρίσει πίσω σε χρόνια ανέμελα. Είναι αυτό που θα μου θυμίσει πώς είναι να παίζεις με φίλους σου. Είναι αυτό που πραγματικά αγαπώ.
Αν είχα να διαλέξω στην επόμενη γενιά κονσολών η σε ένα ρετρό σύστημα για την υπόλοιπη ζωή μου θα επέλεγα την amiga500 και θα ήμουν ικανοποιημενος. 
Η απλότητα στον χειρισμό εκείνων των παιχνιδιών, η έλλειψη μεγάλων κινηματογραφικών σκηνών, οι απίστευτες μουσικές των Chris Huelsbeck και David Whittaker αλλά και το ευφυέστατο χιούμορ σε πολλές περιπτώσεις πραγματικά με χαλαρώνουν και με διασκεδάζουν.
Επιπλέον με όλα τα ρετρό παιχνίδια έχω συνδυάσει ξεχωριστές ευχάριστες στιγμές της ζωής μου. Δίπλα δίπλα με τον αδερφο μου Μάκη να παίζει colonization και η μουσική να ηχεί ακόμα στα αυτιά μου. 
Sensible soccer με τον φίλο-αδερφό μου Χρήστο σε ντέρμπι ΠΑΟΚ-ΑΕΚ, ανταλλαγές παιχνιδιών με τα φιλαράκια στη γειτονιά για το Game Boy και το Game Gear.  
Και αργότερα iss στο ps1.

Οι στιγμές όμως που πραγματικά αναπολώ είναι οι ώρες στα ουφάδικα. Μαζεμένοι όλοι μετά το σχολείο να παρακολουθούμε τον Σπύρο να τερματίζει το street fighter 2 με όλους τους χαρακτήρες και εμείς από πίσω του να κοιτάμε τους τερματισμούς.  Εγώ να προσπαθώ να σπάσω το προσωπικό μου ρεκόρ στο pacman και να κάνω χάι σκορ στο shinobi!
Ε πολλές απο αυτές τις στιγμές ζωντανεύουν στα μάτια μου παίζοντας emulators με όλα αυτά τα παιχνίδια.  Πολλές φορές με τους ίδιους φίλους On line.
Για αυτό μη μας παρεξηγείτε όταν παίζουμε τις παλιατζούρες. Μακάρι όλα τα νέα να έχουν την ίδια συναισθηματική αξία μέσα μας μετά από 20 χρόνια.
Keep it retro ...
Πάνος

Κυριακή, 7 Ιανουαρίου 2018

C64 mini θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες των απανταχού retro lovers?




Η πολύ έξυπνη από την πλευρά της Nintendo κίνηση να κυκλοφορήσει μίνι εκδόσεις των κόνσολών NES και SNES,  με το NES mini και το SNES mini αντίστοιχα, αλλά και τα τεράστια έσοδα που αυτές έφεραν στα ταμεία της εταιρίας, έδωσαν κίνητρο και σε άλλες εταιρίες να πράξουν το ίδιο, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι εκεί έξω είμαστε μάλλον περισσότεροι από όσο πιστεύαμε οι λάτρεις των Retro Video Games!

Οι κονσόλες της Nintendo όπως τις είδαμε από κοντά και παίξαμε μαζί τους είναι αρκετά ποιοτικές και σαν κατασκευή αλλά και πολύ εύκολες στον χειρισμό αφού κουμπώνεις το hdmi καλώδιο, τις βάζεις στην πρίζα και παίζεις. Τόσο εύκολα, τόσο γρήγορα!

Πάμε όμως στο C64 mini. Έρχεται από μία εταιρία που σίγουρα δεν είναι η παλιά αγαπημένη Commodore. Την κονσόλα κατασκευάζει η Retro Games LTD

Αυτό από μόνο του είναι ένα στοιχείο που με κάνει να είμαι επιφυλακτικός.
Πόση αγάπη θα δείξει η εταιρία στην κονσόλα; Θα σεβαστεί την ιστορία της; Θα έχει την ποιότητα που θέλω; Θα έχει τα παιχνίδια που ελπίζω;
Για την ιστορία αντίστοιχη κονσόλα που  όμως δεν κυκλοφόρησε επίσημα από την μαμά εταιρία ήταν το Mega Drive mini της Sega που κυκλοφόρησε από την AT Games. Το αποτέλεσμα ήταν απογοητευτικό καθώς η εταιρία παρουσίασε τα παιχνίδια χειρότερα από ότι ήταν στην γνήσια κονσόλα, πιο αργά, με ήχο σαν από παλιό τρανζίστορ που του τελειώνουν οι μπαταρίες και χειριστήρια που δεν είχαν καμία σχέση σε ποιότητα με τα γνήσια.

Απάντηση στο παραπάνω ερώτημα για τα παιχνίδια μου δίνει η ίδια η εταιρία και όπως το περίμενα με απογοητεύει πλήρως. Τώρα αν υπάρξει τρόπος να περάσουμε επιπλέον παιχνίδια ίσως διορθωθεί η κατάσταση αλλά αυτό δεν το γνωρίζουμε ακόμη.

Αυτό που με απασχολεί όμως περισσότερο είναι τι θα γίνει από εδώ και στο εξής και πως θα ανταποκριθούμε και εμείς. Θα αγοράζουμε ότι κυκλοφορεί και αγγίζει την νοσταλγία μας ή θα είμαστε αρνητικοί σε περιπτώσεις όπως το mini Mega Drive για να δείξουμε στην πράξη ότι η ρετρό αγάπη μας έχει και αντιστάσεις;



Για την ιστορία η κονσόλα θα κοστίζει 75€ και θα έχει τα εξής χαρακτηριστικά
  • Accurate C64 operation
  • Pixel filter options (sharp, CRT, scanline emulation) and Pixel perfect graphics
  • Save game function
  • 2 USB ports: plug in a USB keyboard and use as a fully functional home computer, or add a second joystick for 2-player games
  • Θα έρχεται με HDMI έξοδο, classic style joystick και 64 παιχνίδια που μπορείτε να δείτε εδώ.
Εσείς τι πιστεύετε;




Playmobil - Όλη η παιδική μας ηλικία #1

Η Retropolis εγκαθίστανται και στο Blogger ανταποκρινόμενη στα αιτήματα των φίλων της που δεν χρησιμοποιούν κοινωνικά δίκτυα. Έτσι μετά το facebook , το Instagram και το google+ , οι φίλοι της πόλης των αναμνήσεων θα μπορούν να ενημερώνονται και να θυμούνται μαζί μας από αυτή τη σελίδα.

Μείνετε συντονισμένοι ... έρχονται περισσότερα!

Για αρχή δείτε το βίντεο μας για τα αγαπημένα μας Playmobil!